Glasatelier Twinkel
Vierduizend jaar geleden hield men zich al bezig met het versmelten van glas, het zogenaamde ‘fusen’. Door de opkomst van het glasblazen maakte men tweeduizend jaar geleden nauwelijks nog gebruik van de fuse-techniek. Eigenlijk is de techniek in de jaren vijftig herontdekt.
Wat is fusen?
Bij fusing worden verschillende, op vorm gesneden, stukken glas in de oven gesmolten. In eerste instantie gebeurt dit proces in het platte vlak. De keuze tussen full-fuse en tack-fuse wordt verkregen middels de oventemperatuur. Bij full-fusing is het glas een geheel geworden en de oppervlakte glad. Bij tack-fusing wordt een lagere temperatuur gebruikt en blijft het relief nog zichtbaar.
Om een gebogen vorm te creeren wordt er, bij een volgende ovengang, gebruik gemaakt van (zelfgemaakte) mallen. Hierin kent men de termen: bending, slumping, sagging en forming. Bij buigen zijn er drie faktoren van belang, te weten: de mate van de verweking van het glas (temperatuur), het gewicht en de tijd. Door de computergestuurde oven de juiste opstook- en afkoeltijden mee te geven, wordt de mate van vervorming bepaald. Elke ovengang duurt tussen de 24 en 48 uur. Elk object heeft weer een ander stookproces nodig. Behalve dus de mate van vervorming speelt ook het aantal volle of niet volle lagen glas en de grootte van het object een belangrijke rol.
Glas dat wordt samengesmolten moet compatible zijn, dat wil zeggen dat het dezelfde uitzetcoefficient moet hebben. Dit ter voorkoming dat er spanning in het glas optreedt, hetgeen breuk zou kunnen veroorzaken. Karin gebruikt uitsluitend Bullseye glas. Dit glas is sinds 1989 in de handel en wordt geimporteerd vanuit Portland, USA. Dit is het duurste glas maar, volgens kenners, ook het mooiste!